Tel. (+48) 508 168 769 / EN

Bulimia

Bulimia czyli żarłoczność psychiczna

jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się z poczuciem utraty kontroli i prowokowanego potem wymiotowania.
Zgodnie z aktualnymi kryteriami ICD-11 rozpoznanie wymaga częstych, nawracających napadów objadania się z poczuciem utraty kontroli oraz powtarzających się zachowań kompensacyjnych służących zapobieganiu przyrostowi masy ciała. ICD-11 jako przykładową częstość podaje co najmniej jeden epizod w tygodniu przez co najmniej miesiąc, a rozpoznanie opiera się na pełnym obrazie klinicznym, nie wyłącznie na liczbie epizodów. Czasem zamiast albo oprócz wymiotowania osoby chore na bulimię stosują głodówki, środki przeczyszczające, nadmierne ćwiczenia fizyczne czy nieprawidłowo używają leki.

Osoba chora na bulimię najczęściej jest zaabsorbowana zarówno swoim wyglądem jak i jedzeniem, które jest dla niej największą przyjemnością, nagrodą i pomaga w obniżeniu poziomu napięcia psychicznego. Koło chorobowe w bulimii zawiera: chęć złagodzenia napięcia bądź smutku- napad jedzenia- poczucie winy-usuwanie skutków objadania się- poczucie pustki- narasta napięcie- napad jedzenia. Znaczną rolę w procesie bulimii odgrywają obsesyjne myśli o jedzeniu, planowanie napadu, nieprawidłowe schematy i oceny typu „wszystko albo nic” odnośnie siebie sylwetki, wagi ciała a także jedzenia. Napady jedzenia często występują wieczorem lub w nocy, są ukrywane przed domownikami.
Bulimia często przebiega łącznie z zaburzeniem depresyjnym, zaburzeniem osobowości lub uzależnieniem od substancji psychoaktywnych. Przewlekłymi somatycznymi powikłaniami bulimii są:

Ostrymi powikłaniami bulimii są:

Rodzaje bulimii

Typ przeczyszczający bulimii – pacjent po epizodzie nadmiernego przejadania się prowokuje wymioty, stosuje środki przeczyszczające moczopędne.
Typ nieprzeczyszczający – pacjent nie stosuje środków przeczyszczających ani wymiotów, lecz stosuje bardzo ścisłe diety i głodówki, kompensując w ten sposób epizody żarłoczności.

Leczenie bulimii

Podobnie jak wszystkie zaburzenia odżywiania, leczenie bulimii powinno być kompleksowe. Jeśli występuje ona równocześnie z innymi uzależnieniami – np. od alkoholu czy substancji psychoaktywnych, konieczne jest leczenie całościowe. Niezwykle istotna jest psychoterapia, pomagająca zmienić wieloletnie nawyki, schematy poznawcze i oceny siebie. Jednym z pierwszych celów terapii jest odwrócenie uwagi człowieka od jedzenia i ukierunkowanie na świadome rozwiazywanie problemów i napięć(terapia indywidualna lub grupowa). Możliwe jest leczenie farmakologiczne powodujące poprawę nastroju, zmniejszenie napięcia emocjonalnego, zdystansowanie od negatywnych ocen siebie, redukcję napadów. Dietetyk – jeśli występują problemy ze zmianą trybu żywienia. Lekarz psychiatra może skierować też pacjenta na leczenie w placówkach szpitalnych, jeśli stan somatyczny lub psychiczny pacjenta tego wymaga np. pojawiają się myśli samobójcze
Niezbędne jest podjęcie wysiłku ze strony pacjenta i wprowadzenie rutyny – stosowanie stałego rytmu posiłków, pamiętając, że proces powrotu do zdrowia może być wieloletni.

Najczęściej zadawane pytania

Czy prawidłowa masa ciała wyklucza bulimię?

Nie. Wiele osób chorujących na bulimię ma masę ciała mieszczącą się w typowym zakresie, dlatego zaburzenia często nie można rozpoznać na podstawie wyglądu. Ważniejsze są napady objadania się, utrata kontroli i zachowania podejmowane w celu uniknięcia przyrostu masy ciała.

Czy środki przeczyszczające zapobiegają przyswojeniu kalorii?

Nie działają w ten sposób. Większość składników odżywczych zostaje wchłonięta wcześniej, a spadek masy po środku przeczyszczającym wynika głównie z utraty wody. Nadużywanie takich preparatów może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, uszkodzenia nerek i zaburzenia pracy jelit.

Czy wymioty mogą zmniejszyć skuteczność leków doustnych?

Tak, zwłaszcza jeśli wystąpią krótko po przyjęciu preparatu. Dotyczy to również niektórych leków psychiatrycznych i antykoncepcji doustnej. Nie należy samodzielnie przyjmować dodatkowej dawki — sposób postępowania trzeba ustalić z lekarzem lub farmaceutą.

Czy prawidłowe wyniki elektrolitów oznaczają, że bulimia nie zagraża zdrowiu?

Nie. Wyniki mogą zmieniać się w zależności od czasu ostatnich wymiotów, odwodnienia i zastosowanych środków. Prawidłowy pojedynczy wynik nie wyklucza późniejszych zaburzeń rytmu serca, uszkodzeń przewodu pokarmowego ani innych powikłań.