Tel. (+48) 508 168 769 / English info

Menu

Podziały depresji

Spotykamy różne podziały depresji. Klasyfikacja, który przytoczę, nie jest zaczerpnięta z klasyfikacji międzynarodowych. Służy lepszemu wyobrażeniu różnorodności depresji, w zależności od najwyraźniejszych objawów. Najważniejszym pozostaje wydzielenie depresji reaktywnych i endogennych.

Depresja reaktywna

jest to depresja pojawiająca się w reakcji na niekorzystne wydarzenia życiowe, najczęściej na stratę. Depresję tę charakteryzuje przede wszystkim krótszy czas trwania, mniejsze nasilenie, duża wrażliwość na psychoterapię, wsparcie innych osób.

Depresja endogenna

Jest to wg klasyfikacji międzynarodowej zaburzenie depresyjne jednobiegunowe wśród którego rozróżniamy:

Epizod depresyjny łagodny, umiarkowany lub ciężki. Epizod łagodny rozpoznaje się, jeżeli nasilenie depresji nie uniemożliwia wykonywania obowiązków np. chodzenia do pracy. W epizodzie umiarkowanym nasilenie depresji powoduje znaczną utratę poczucia energii i obniżenie aktywności osoby z zaniedbywaniem obowiązków, rezygnację z kontaktów ze znajomymi i ograniczenie kontaktu z rodziną. Epizod depresyjny ciężki rozpoznaje się, kiedy występują myśli samobójcze. Podtypem epizodu ciężkiego jest epizod depresyjny ciężki z objawami psychotycznymi. Osoba doznaje urojeń o treści depresyjnej lub katastroficznej – wypowiada obawy o nieuchronnym zagrożeniu swoim lub bliskich, o niebezpieczeństwie śmierci, śmiertelnej chorobie.

Zaburzenie depresyjne nawracające rozpoznaje się gdy u osoby powtarzają się epizody depresyjne

Zaburzenie depresyjne krótkotrwałe rozpoznaje się gdy epizody depresyjne trwają 3 dni lub dłużej, czyli nie spełniają kryterium czasowego (2 tygodni pogorszenia nastroju, energii i/lub zmniejszenia zainteresowań) oraz spełniają kryteria nasilenia objawów epizodu depresyjnego co najmniej łagodnego. Zaburzenie depresyjne krótkotrwale charakteryzuje się częstym pojawianiem się krótkich epizodów depresyjnych; mogą nawracać nawet co miesiąc.

Depresja endogenna jest chorobą psychiczną. Może pojawić się w związku z niekorzystnym wydarzeniem życiowym, ale i bez takiego związku. Osiąga nasilenie niewspółmierne do tego wydarzenia. Czas trwania rozciąga się na wiele miesięcy. Wymaga leczenia farmakologicznego – zawsze, czasem szpitalnego. W najcięższych przypadkach psychoterapia nie powoduje zmiany stanu psychicznego. Najważniejszymi cechami tej depresji są spowolnienie, obojętność uczuciowa, myśli o śmierci, spadek masy ciała, zaburzenia snu. Depresja endogenna pojawia się cyklicznie w ciągu życia. Obserwowana jest też w kolejnych pokoleniach.

Depresja maskowana

Główne objawy są nietypowe, np: bóle głowy, zaburzenia pamięci, zaparcia albo zespół jelita drażliwego, również zespoły bólowe nerwów obwodowych. Klinicyści wymieniają jeszcze kilka odmian, nie są one jednak przedmiotem tego artykułu.