Obraz kliniczny zaburzenia

Zespół natręctw powstaje w wieku dziecięcym, młodzieżowym lub w okresie dorosłości, zwykle do 35 roku życia. Nie ma istotnych różnic w obrazie zaburzenia w zależności od wieku, chociaż u młodszych dzieci nie pojawiają się obsesyjne myśli a wyłącznie natrętne zachowania. Oczywiście pewne rytuały, np. związane z czynnościami wykonywanymi przed zaśnięciem, przeskakiwanie płytek chodnikowych są charakterystyczne dla młodszych dzieci i zanikają z wiekiem. Wśród dorosłych najczęściej występują łącznie – natrętne myśli i zachowania.

Osoba cierpiąca z powodu zespołu natręctw doświadcza również lęku, napięcia, przygnębienia lub niepokoju. W okresie nasilania zachowań czy myśli natrętnych może pojawić się spowolnienie myślenia i ruchów lub depresja.

Natręctwa zabierają dużo czasu i zakłócają życie rodzinne, społeczne i zawodowe. Osoby cierpiące z powodu OCD próbują przeciwstawiać się obsesyjnym myślom i zachowaniom, dopiero w OCD o dużym nasileniu pacjenci nie próbują kontrolować ani opierać się w żadnym stopniu natręctwom. Zarówno myśli jak i zachowania natrętne traktowane są zwykle jako bezsensowne, absurdalne lub przesadne. Pacjenci mogą unikać sytuacji, w wyniku których doszłoby do nasilenia myśli lub czynności natrętnych. Z powodu najczęściej występujących natręctw dotyczących zakażenia lub zabrudzenia unikają np. podawania ręki, korzystania z publicznych środków transportu, spotkań towarzyskich a czasem nawet wychodzenia z domu.

Zespół natręctw jest zaburzeniem przewlekłym, rzadko dochodzi do pełnej remisji.

Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769