Jedzenie kompulsywne, ortoreksja

Kompulsywne objadanie się

W ostatnich kilkunastu latach bardzo często występującym zaburzeniem jest kompulsywne objadanie się. Osoby z tym zaburzeniem nie mają kłopotu z kontrolą odżywiania się w ciągu dnia. Przez większą część dnia postępują racjonalnie z wyborem rodzaju jedzenia, ilości i wielkości posiłków. Jednak (najczęściej pod koniec dnia) doświadczają niepohamowanej potrzeby jedzenia, bez fizycznego uczucia głodu, tracąc kontrolę nad ilościami.
Symptomy kompulsywnego objadania się:

Przyczyny zachowań kompulsywnych są niefizjologiczne – są to konsekwencje/objawy nieradzenia sobie z własnymi emocjami. Często może być to odreagowanie wysokiego poziomu stresu, samotności czy strachu. Próba rozładowania negatywnych emocji w tej formie nie przynosi jednak ulgi – konsekwencją jest poczucie winy, a często wzrost wagi. Zmiany w wyglądzie zewnętrznym wywołać mogą pogłębienie negatywnych emocji, poczucia wstydu, złości na siebie.
Zaburzenia kompulsywne mogą też występować w połączeniu z innymi zaburzeniami natury psychicznej.
Leczenie zaburzeń odżywiania jest z reguły długotrwałe, może być też wspomagane psychoterapią, wymaga też cierpliwości i konsekwencji.

Ortoreksja

W świadomości społecznej najbardziej rozpoznawalnymi zaburzeniami odżywiania są anoreksja i bulimia, lecz do grupy zaburzeń psychicznych związanych z jedzeniem należy jednak większa grupa zachowań. Wymienić tu należy ortoreksję, czyli chorobliwe kontrolowanie tego, co dana osoba spożywa. Osoby z obsesją na punkcje jedzenia wyłącznie zdrowych produktów poświęcają znaczną część dnia na planowanie i kontrolowanie swych posiłków. Znaczenie ma tu nie tylko pochodzenie produktu, lecz także sposób jego przetworzenia (na etapach produkcji) oraz przygotowania do spożycia. Objawy to:

Efektem takiego zachowania jest często zaburzenie relacji towarzyskich, nadmierna drażliwość na punkcie swoich zainteresowań oraz skutki zdrowotne. Pojawić się mogą m.in zaburzenia równowagi, ciśnienia, koncentracji, osłabienie i zaburzenia hormonalne. Efektem może być także anemia czy spadek odporności organizmu, do uszkodzenia narządów włącznie.
Leczenie uzależnione jest od zaawansowania choroby i skutków ubocznych. Lekarz psychiatra może wspomagać leczenie farmakoterapią, lecz często niezbędna jest psychoterapia, czasem dietetyk.
Skłonności do zachowań ortorektycznych można sprawdzić wypełniając Kwestionariusz ORTO-15.

Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769