Test na fobię społeczną

Test Liebowitza

pomaga dokonać oceny odczuwanego lęku / niepokoju w sytuacjach, które są przyczyną problemów dla osób z fobią społeczną.

Jest to tylko narzędzie pomocnicze, w żadnym wypadku nie należy wyniku traktować jako diagnozy!

Kwestionariusz zawiera 24 punkty dwu-pytaniowe. Każdy z punktów opisuje określoną sytuację do której należy się odwołać i wybrać właściwy poziom lęku oraz systematyczność unikania danej sytuacji.

Opcje odpowiedzi
Określone sytuacje występujące w twoim życiu (w odniesieniu do każdej z wymienionych sytuacji należy określić natężenie dwóch czynników):

Telefonowanie w obecności innych - poziom lęku
Telefonowanie w obecności innych - systematyczność unikania
Uczestniczenie w dyskusji w małej grupie - poziom lęku
Uczestniczenie w dyskusji w małej grupie - systematyczność unikania
Jedzenie w miejscach publicznych - poziom lęku
Jedzenie w miejscach publicznych - systematyczność unikania
Picie alkoholu z innymi w miejscach publicznych (np. pub) - poziom lęku
Picie alkoholu z innymi w miejscach publicznych (np. pub) - systematyczność unikania
Rozmowa z jakimś autorytetem lub urzędnikiem, przełożonym - poziom lęku
Rozmowa z jakimś autorytetem lub urzędnikiem, przełożonym - systematyczność
Występ (lub przemawianie) wobec publiczności, aktywne uczestniczenie - poziom lęku
Występ (lub przemawianie) wobec publiczności, aktywne uczestniczenie - systematyczność unikania
Wyjście na przyjęcie/imprezę, gdzie nie wszystkich znasz - poziom lęku
Wyjście na przyjęcie/imprezę, gdzie nie wszystkich znasz - systematyczność unikania
Bycie obserwowanym (np. podczas pracy, w szkole) - poziom lęku
Bycie obserwowanym (np. podczas pracy, w szkole) - systematyczność unikania
Bycie obserwowanym podczas pisania - poziom lęku
Bycie obserwowanym podczas pisania - systematyczność unikania
Wykonanie telefonu do nieznajomej osoby - poziom lęku
Wykonanie telefonu do nieznajomej osoby - systematyczność unikania
Rozmawianie z kimś mało lub nieznanym - poziom lęku
Rozmawianie z kimś mało lub nieznanym - systematyczność unikania
Spot(y)kanie kogoś obcego - poziom lęku
Spot(y)kanie kogoś obcego - systematyczność unikania
Korzystanie z publicznej toalety - poziom lęku
Korzystanie z publicznej toalety - systematyczność unikania
Wchodzenie do pomieszczenia gdzie jest już grupa osób - poziom lęku
Wchodzenie do pomieszczenia gdzie jest już grupa osób - systematyczność unikania
Bycie w centrum uwagi (np. opowiadanie czegoś innym) - poziom lęku
Bycie w centrum uwagi (np. opowiadanie czegoś innym) - systematyczność unikania
Przemawianie na spotkaniu - poziom lęku
Przemawianie na spotkaniu - systematyczność unikania
Czytanie jakiegoś testu innym osobom - poziom lęku
Czytanie jakiegoś testu innym osobom - systematyczność unikania
Spieranie się, oponowanie nieznanym sobie osobom - poziom lęku
Spieranie się, oponowanie nieznanym sobie osobom - systematyczność unikania
Patrzenie w oczy osobom mało znanym - poziom lęku
Patrzenie w oczy osobom mało znanym - systematyczność unikania
Zdawanie relacji, przedstawianie sprawozdania/raportu wobec grupy - poziom lęku
Zdawanie relacji, przedstawianie sprawozdania/raportu wobec grupy - systematyczność unikania
"Podrywanie" kogoś - poziom lęku
"Podrywanie" kogoś - systematyczność unikania
Zwracanie towarów w sklepie, gdzie zwroty są normalnie akceptowane - poziom lęku
Zwracanie towarów w sklepie, gdzie zwroty są normalnie akceptowane - systematyczność unikania
Wyprawianie przyjęcia/ imprezy we własnym domu - poziom lęku
Wyprawianie przyjęcia/ imprezy we własnym domu - systematyczność unikania
Odmawianie nachalnemu sprzedawcy - poziom lęku
Odmawianie nachalnemu sprzedawcy - systematyczność unikania

Upewnij się, że udzieliłeś odpowiedzi na wszystkie pytania.



Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769