Skutki uboczne oraz przeciwwskazania

Skutki uboczne i przeciwwskazania do stosowania benzodiazepinowych leków uspokajających i nasennych.

Sporadyczne przyjmowanie leku może powodować uczucie senności i zmęczenia. Codzienne lub prawie codzienne stosowanie leków nasennych i uspokajających przez dłuższy czas powoduje powstanie poczucia zobojętnienia lub drażliwości, spowolnienie myślenia, zmniejszenie zainteresowań, trudności w skupieniu uwagi, zaburzenia pamięci, niewyraźną mowę (leki te działają zwiotczająco na mięśnie).

Używanie leków przed snem powoduje senność w ciągu dnia i tzw. bezsenność z odbicia, czyli utrudnienie zasypiania po odstawieniu leku, nawet w czasie krótszym niż potrzebny do rozwoju uzależnienia.

Stosowanie leków o budowie benzodiazepinowej u osób z depresją grozi nasileniem depresji. U osób z niskim ciśnieniem krwi zwiększa spadek ciśnienia.

U osób po 65 roku życia przewlekłe stosowanie benzodiazepin może powodować upośledzenie pamięci w stopniu sugerującym powstanie otępienia.
Ze względu na działanie zwiotczające mięśnie i obniżające koordynację ruchową stanowi ryzyko upadków i złamań. U osób starszych (podobnie u osób upośledzonych oraz w ciężkim stanie ogólnym) leki uspokajające i nasenne mogą powodować reakcję odwrotną do zamierzonej – pobudzenie i niepokój.
U osób w ciężkim stanie ogólnym leki benzodiazepinowe mogą spowodować niewydolność oddechową.

Przeciwwskazaniem do używania leków uspokajających i nasennych o budowie benzodiazepinowej jest uzależnienie od alkoholu (z wyjątkiem leczenia detoksykacyjnego), zespół leku napadowego, ciąża i karmienie piersią, miastenia, jaskra, niewydolność wątroby, zespół bezdechu nocnego, niewydolność oddechowa.

© Danuta Byczyńska
specjalista psychiatra

Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769