Tel. (+48) 508 168 769 /

Menu
  • Strona główna
  • Publikacje dla pacjenta
  • Stres
  • Biologiczny mechanizm stresu psychicznego
  • Biologiczny mechanizm stresu psychicznego

    Kiedy dochodzi do naruszenia wewnętrznej równowagi organizmu, uruchamiane są struktury układu nerwowego, hormonalnego i odpornościowego.

    Główną rolę odgrywa wzrost kortykoliberyny, pobudzenie jądra migdałowatego – uważanego za siedlisko pamięci emocjonalnej i regulatora emocji oraz jądra sinawego mózgu – ośrodek neuronów wytwarzających noradrenalinę. Wzrost kortykoliberyny prowadzi do aktywacji przysadki mózgowej i wzrostu hormonów sterydowych we krwi, głównie kortyzolu. Pobudzenie układu noradrenergicznego mózgu prowadzi do aktywacji układu współczulnego.

    Efektem jest przyspieszenie akcji serca, wzrost ciśnienia tętniczego, rozszerzenie dróg oddechowych, zwiększona częstość oddechu, wzrost stężenia glukozy we krwi, zwiększony przepływ krwi przez mięśnie, poczucie ciepła, zwiększony przepływ krwi przez mózg. Jednocześnie zahamowaniu ulegają procesy wzrostowe, produkcja immunoglobulin odpornościowych, funkcje rozrodcze. Oczywiście, znacząca większość skutków pobudzenia układu współczulnego i zwiększenia stężenia kortyzolu we krwi to mechanizmy ułatwiające walkę fizyczną.

    Zwiększony przepływ krwi przez mózg i zwiększenie ilości glukozy we krwi daje możliwość zwiększonego utlenowania (nasycenia tleniem) mózgu, przyspieszenia jego metabolizmu, czego rezultatem będzie psychiczne, mentalne poradzenie sobie ze stresem.

    Jeżeli jednak działanie stresora przedłuża się i mechanizmy biologiczne są zbyt długo wzbudzane dochodzi do niekorzystnych zmian w organizmie. W przewlekłej reakcji stresowej wysokie ciśnienie utrwala się – efektem jest pogrubienie nabłonka naczyń i utrudnione przenikanie tlenu z krwi do tkanek, wzrasta poziom cholesterolu LDL – odkładającego się w postaci blaszek miażdżycowych w ścianach naczyń, procesy rozpadu białek górują nad ich produkcją czego skutkiem jest osteoporoza i osłabienie odporności. Dochodzi też do spadku lub zahamowania funkcji rozrodczych.