Przyjmowanie leków

Leczenie schizofrenii

Należy pamiętać, że odstawienie leków przeciwpsychotycznych w pierwszym roku leczenia (licząc od ustąpienia objawów) pierwszego epizodu schizofrenii naraża na 60% ryzyko wystąpienia następnego epizodu chorobowego. Odstawienie leków po dwóch latach nieprzerwanego leczenia zmniejsza to ryzyko do 15-20%. Ta zasada dotyczy tylko pierwszego epizodu schizofrenii. Po wyleczeniu drugiego epizodu chorobowego czas leczenia powinien trwać 5 lat; kolejne epizody- szczególnie gdy przebiegają w sposób nasilony, leczy się bezterminowo.

Wysokie ryzyko powodowane odstawieniem choroby oznacza, że niezwykle ważna jest współpraca pacjenta i nieprzerywanie leczenia. Osoby z większym wglądem efektywniej współpracują z lekarzem i równocześnie są mniej narażone na przerwanie leczenia farmakologicznego. Oznacza to równocześnie, że są też mniej narażone na konsekwencje choroby, np. ograniczenie kontaktów towarzyskich poza rodziną, rozpad związku, częstsze nawroty. Równocześnie są bardziej zaangażowane w życie społeczne, z reguły mają krótsze okresy hospitalizacji, są w stanie dłużej się uczyć i osiągają wyższy stopień wykształcenia, mają dłuższe okresy zatrudnienia.
Regularność farmakoterapii ma też wpływ na społeczne skutki – szacuje się, że na każdego pacjenta chorującego na schizofrenię przypada 10 osób z jego otoczenia, które ponoszą konsekwencje jego choroby.
Wgląd wymaga oczywiście od pacjenta poczucia choroby i krytycyzmu wobec objawów. Do przeprowadzenia samooceny przydany może być krótki Kwestionariusz wglądu w schizofrenię – „Moje myśli i odczucia”, przygotowany przez prof.Kokoszkę.
Wynik w postaci punktowej pozwala oszacować, czy pacjent:

Kwestionariusz może być samodzielnie wypełniany przez chorego, a wynik może być dla lekarza wskazówką pomocną w dalszej diagnostyce, lub w psychoedukacji do omówienia z pacjentem i rozwijania wglądu w schizofrenię. Jego wynik przedstawiony w postaci punktów, a tytuł nie jest kojarzony ze schizofrenią – nie powinien więc wywoływać negatywnych skojarzeń u osób z niepełnym lub brakiem wglądu. Osoby z pełnym wglądem nie będą miały problemu z interpretacją wyników.

Test opracowany na podstawie:
Psychiatria Polska, 2008, tom XLII, numer 4, strony 491–502, Kwestionariusz wglądu w schizofrenię – „Moje myśli i odczucia” Andrzej Kokoszka, Anna Telichowska-Leśna, Rafał Radzio.

Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769