Zgłoś się do psychiatry

Gdy kryzys lub stres jaki odczuwasz powoduje, że wykonywanie zwykłych obowiązków przychodzi z większym niż dotychczas trudem, gdy musisz się przymuszać do nich, lub zaniedbujesz je zupełnie.

Gdy łatwiej niż zwykle i bez uzasadnienia popadasz w złość lub przygnębienie, gdy zacząłeś częściej zapominać lub nie możesz się skupić.

Gdy dotychczasowe przyjemności przestały cię cieszyć lub zdajesz się niezdolny do odczuwania radości.

Gdy lęk powoduje wzywanie pogotowia ratunkowego albo nasilone unikanie spotkań z przyjaciółmi, jedzenia w restauracji, uczestniczenia w zebraniach, zabieranie głosu w dyskusjach.

Gdy odczuwasz np. brak energii, ciągłe zmęczenie, głębokie przygnębienie czy zniechęcenie, nieuzasadnione poczucie winy, masz myśli o samobójstwie.

Gdy przeżywasz poczucie wrogości otoczenia, poczucie bycia obserwowanym przez otoczenie, poczucie obcości myśli, słyszysz głosy. Gdy masz wrażenie, że inni znają twoje myśli.

Najważniejszymi zadaniami lekarza psychiatry są:

Chcąc uzyskać realną pomoc lekarską, zawsze musisz pofatygować się osobiście do lekarza. Jest to nie tylko wymóg prawny, lecz spowodowany względami praktycznymi. W trakcie pierwszej wizyty w gabinecie psychiatrycznym lekarz dokonuje oceny stanu psychicznego pacjenta i stawia diagnozę. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie wywiadu – na temat aktualnej sytuacji życiowej, dotychczasowego leczenia (nie tylko psychiatrycznego), stanu psychicznego i somatycznego (objawy fizyczne, dolegliwości itp). Niekiedy konieczne jest skierowanie na dodatkowe badania. Wszystko w celu właściwej diagnozy stanu psychicznego i dopasowania formy leczenia (farmakoterapia, terapia psychologiczna, skierowanie na dodatkowe badania)

Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769