Skala Oceny Depresji Yesavage’a (GDS)

Skala oceny depresji dla osób starszych

Test do samooceny stanu psychicznego osób po 65 roku życia. W przypadku osłabienia funkcji intelektualnych, osłabienia wzroku i trudności w poruszaniu się, dopuszcza się pomoc osób trzecich (czytanie pytań, pomoc w zrozumieniu). Trzeba jednak mieć na uwadze, że udział osób trzecich może wpłynąć na zaniżenie wyniku (lęk przed negatywną opinią, obawa przed zaetykietyzowaniem jako osoba chora). Choroba Alzheimera wpływa negatywnie na rzetelność wyniku testu.
Przyczyny skonstruowania testu dla grupy wiekowej:

Jest to rzetelne narzędzie pomocne do oceny natężenia symptomów depresji, nie zastępuje jednak i nie ma mocy diagnozy lekarskiej. Wynik powinien być wskazówką, czy konieczne jest poddanie się bardziej szczegółowej diagnostyce lekarskiej. Wypełnienie zajmuje 5-10 minut.

Proszę ocenić swoje samopoczucie w ciągu ostatnich 2 tygodni, zaznaczając właściwą odpowiedź

Myśląc o całym swoim życiu, czy jest Pan(i) z niego zadowolony(a)?
Czy zmniejszyła się liczba Pana(i) aktywności i zainteresowań?
Czy ma Pan(i) uczucie, że życie jest puste?
Czy często czuje się Pan(i) znudzony(a)?
Czy myśli Pan(i) z nadzieją o przyszłości?
Czy miewa Pan(i) natrętne myśli, których nie może się Pan(i) pozbyć?
Czy jest Pan(i) w dobrym nastroju przez większość czasu?
Czy obawia się Pan(i), że może się zdarzyć Panu(i) coś złego?
Czy przez większość czasu czuje się Pan(i) szczęśliwy(a)?
Czy często czuje się Pan(i) bezradny(a)?
Czy często jest Pan(i) niespokojny(a)?
Czy zamiast wyjść wieczorem z domu, woli Pan(i) w nim pozostać?
Czy często martwi się Pan(i) o przyszłość?
Czy czuje Pan(i), że ma więcej kłopotów z pamiecią niż inni ludzie?
Czy myśli Pan(i), że wspaniale jest żyć?
Czy często czuje się Pan(i) przygnębiony(a) i smutny(a)?
Czy obecnie czuje się Pan(i) gorszy(a) od innych ludzi?
Czy martwi się Pan(i) tym, co zdarzyło się w przeszłości?
Czy uważa Pan(i), że życie jest ciekawe?
Czy trudno jest Panu(i) realizować nowe pomysły?
Czy czuje się Pan(i) pełny(a) energii?
Czy uważa Pan(i), że sytuacja jest beznadziejna?
Czy myśli Pan(i), że ludzie są lepsi niż Pan(i)?
Czy drobne rzeczy często wyprowadzają Pana(ią) z równowagi?
Czy często chce się Panu(i) płakać?
Czy ma Pan(i) kłopoty z koncentracją uwagi?
Czy rano budzi się Pan(i) w dobrym nastroju?
Czy ostatnio unika Pan(i) spotkań towarzyskich?
Czy łatwo podejmuje Pan(i) decyzje?
Czy zdolność Pana(i) myślenia jest taka sama jak dawniej?

Jeśli odpowiedziałaś(eś) na wszystkie pytania, przejdź do wyników:



Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769