Kwestionariusz Zaburzeń Nastroju

Kwestionariusz Zaburzeń Nastroju osoby dorosłej

– kwestionariusz samooceny, pomocny w diagnozowaniu choroby afektywnej dwubiegunowej.
Służy do przesiewowego rozpoznawania u siebie objawów zaburzeń afektywnych – umożliwia identyfikację osób obarczonych ryzykiem diagnozy CHAD. Jednakże jest to tylko narzędzie pomocnicze, nie zastąpi badania lekarskiego – diagnozę może postawić jedynie specjalista psychiatra.

Przeczytaj uważnie pytania i udziel odpowiedzi na każde z nich, a następnie przejdź do wyniku. Czas na wypełnienie ankiety: 5 - 10 minut.

Czy był w Twoim życiu okres (co najmniej kilka dni), kiedy byłeś inny niż zazwyczaj i:

czułeś się tak dobrze i tak „super", że inni ludzie myśleli, że nie jesteś zwykłym, normalnym sobą? Lub byłeś na takim wyżu, że wpadłeś w kłopoty?
byłeś tak rozdrażniony, że krzyczałeś na innych lub zaczynałeś bójki lub kłótnie?
byłeś znacznie bardziej pewny siebie niż zwykle?
spałeś znacznie mniej niż zazwyczaj i byłeś wyspany?
mówiłeś znacznie więcej i szybciej niż zazwyczaj?
miałeś gonitwę myśli i nie mogłeś jej powstrzymać?
tak łatwo rozpraszały Cię wydarzenia wokół Ciebie, że miałeś kłopoty z koncentracją i utrzymaniem uwagi?
miałeś znacznie więcej energii niż zazwyczaj?
byłeś znacznie bardziej aktywny i robiłeś więcej rzeczy niż zwykle?
byłeś znacznie bardziej towarzyski niż zwykle, np. telefonowałeś do przyjaciół w środku nocy?
byłeś znacznie bardziej zainteresowany seksem niż zwykle?
robiłeś rzeczy dla Ciebie niezwykłe lub takie, o których można by powiedzieć, że są zbędne, pochopne czy ryzykowne?
wydawałeś pieniądze w sposób, który sprowadził kłopoty na Ciebie lub Twoją rodzinę?
Jeśli zaznaczyłeś odpowiedź „TAK” na więcej niż jedno z powyższych pytań, czy część z nich zdarzyła się w tym samym okresie Twojego życia?

Źródło:

Kwestionariusz Zaburzeń Nastroju – charakterystyka i zastosowanie. Marcin Siwek, Dominika Dudek, Janusz Rybakowski, Dorota Łojko, Tomasz Pawłowski, Andrzej Kiejna. Psychiatria Polska 2009, tom XLIII, numer 3
strony 287–299

(tłumaczenie: dr med. Aleksandra Suwalska, Klinika Psychiatrii Dorosłych UM w Poznaniu)

Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.

Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.

Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej

Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).

Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu? Diagnoza, leczenie bezsenności.

Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.

Zaburzenia odżywiania osób dorosłych związane są z zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów na podłożu psychicznym. Niekiedy występują w połączeniu z innymi chorobami, np. uzależnienie lub depresja. Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.

Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.

Marihuana jest narkotykiem – czyli substancją uzależniająca. Używanie jej powoduje nieodwracalne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do uzależnienia od leków uspakajających lub nasennych dochodzi, jeżeli leki te przyjmowane są codziennie, w stałych dawkach przez okres dłuższy niż 4-6 tygodni.

Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.

Gabinet: ul.Ks.Skorupki 98c/1, 85-156 Bydgoszcz, tel. 508 168 769