Epizody manii lub depresji mogą przebiegać z objawami psychotycznymi. Urojenia, czyli fałszywe sądy o prawdziwości których pacjent jest głęboko przekonany, dotyczą w manii głownie poczucia własnej mocy, wyższości lub wielkości. W depresji treść urojeń bywa katastroficzna, pojawiają się urojenia grzeszności, winy, potępienia.
Mogą również występować urojenia obojętne emocjonalnie a bardziej charakterystyczne dla schizofrenii – urojenia o byciu śledzonym, obserwowanym, że inni znają treść myśli pacjenta.
Mniej częstym objawem psychotycznym są omamy słuchowe – słyszenie nieistniejącego głosu, czy głosów w otoczeniu lub w ciele, najczęściej w głowie. Głos słyszany w głowie nie jest jednak myślą według pacjenta, jest interpretowany jako coś zewnętrznego, obcego.
Objawy psychotyczne nie występują w hipomanii.
Czasem w chorobie przebiegającej dotąd jako naprzemienne epizody depresji i manii pojawia się stan zawierający objawy depresji i manii jednocześnie. Występują np. przyspieszenie myślenia lub podwyższenie nastroju i spowolnienie ruchowe albo podwyższenie nastroju i lęk.
Stany mieszane częstsze są u młodzieży, kobiet, osób z osobowością depresyjną, osób zażywających substancje psychoaktywne.
Poza chorobą dwubiegunową stany mieszane pojawiają się u osób z padaczką, po urazach mózgu, po udarach.
Jest traktowana raczej jako powikłanie choroby afektywnej dwubiegunowej niż odmianę. Szybką zmianę faz rozpoznajemy, gdy w ciągu jednego roku pojawiają się cztery lub więcej nawrotów depresji, manii, hipomanii lub stanu mieszanego. Epizody mogą zachodzić jeden po drugim bez okresu remisji – ustąpienia objawów.
Część badaczy sądzi, że na pojawienie się szybkiej zmiany faz ma wpływ leczenie lekami przeciwdepresyjnymi.
Dłużej trwające napięcie związane z pracą czy trudną lub nieakceptowaną sytuacją osobistą może skutkować pojawieniem się depresji. Zachorowanie na depresję wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania człowieka w sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej i towarzyskiej – społecznej.
Schizofrenia jest w ogólniejszym pojęciu zaburzeniem psychotycznym. Podczas psychozy dochodzi do zmiany myślenia, odczuwania i zachowania człowieka, podporządkowanego objawom psychotycznym. Krótkotrwałą psychozę niespowodowaną używkami, narkotykami, otępieniem czy urazem mózgu nazywamy zespołem paranoidalnym.
Najczęstszą formą lęku jest niepokój. Przybiera on różne formy, np. zamartwiania czy napięcia psychicznego lub odczuwanego w ciele. Właśnie cielesne objawy lęku bywają dość często mylone z wystąpieniem choroby somatycznej
Choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) charakteryzuje się występowaniem w życiu epizodów depresji i manii, depresji i hipomanii, lub samej manii (najrzadziej).
Jak odróżnić przygodną bezsenność od zaburzenia snu o znaczeniu klinicznym?
Czy zaburzenia snu trzeba leczyć? Kiedy podjąć decyzję o zgłoszeniu się do lekarza z powodu zaburzeń snu?
Otępienie rozpoznaje się jeżeli osoba doznaje postępujących i nieodwracalnych zaburzeń pamięci uniemożliwiających samodzielne funkcjonowanie. Zaburzenia pamięci początkowo dotyczą pamięci świeżej – osoby dotknięte otępieniem często szukają swoich rzeczy, powtarzają kilkakrotnie wypowiedzi.
Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się i prowokowanego potem wymiotowania. Bulimię rozpoznaje się gdy napady objadania się występują 2 lub więcej razy w tygodniu przez co najmniej 3 miesiące.
Zespół natręctw, zespół anankastyczny, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD (z ang. obsessive-compulsive disorder).
Zespól natręctw jest zaburzeniem, które cechuje występowanie natrętnych myśli, wyobrażeń i/lub czynności natrętnych w stopniu, który powoduje dyskomfort i utrudnia funkcjonowanie życiowe.
Stresem można nazwać naruszenie wewnętrznej równowagi człowieka a każdą sytuację zaburzającą naszą wewnętrzną równowagę (biologiczną lub psychiczną) nazywamy stresorem.
Stresorem będzie zarówno przeziębienie, problemy małżeńskie jak i awans w pracy.